Θεματική 3 Επικοινωνιακές δεξιότητες για επίλυση συγκρούσεων

Δεδομένου ότι οι συγκρούσεις μεταξύ γονέων/δασκάλων και νέων είναι φυσικές και αναπόφευκτες, είναι σημαντικό τόσο για τους ενήλικες όσο και για τους νέους να αποκτήσουν και να εφαρμόσουν κοινωνικές δεξιότητες που θα ενισχύσουν την αποτελεσματική επίλυση των συγκρούσεων.

Η χρήση των επικοινωνιακών δεξιοτήτων που ενισχύουν την επίλυση μπορεί να τονώσει την ποιότητα της σχέσης, να βελτιώσει την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και τη διαπραγματευσιμότητα, να μειώσει την εχθρικότητα, να επιτρέπει στα άτομα να αισθάνονται πως ακούγονται και γενικά να διαμορφώνει πιο ικανοποιητικές σχέσεις.

  1. «Η προσέγγιση Win-Win» (όλοι κερδίζουν): Με την αντιμετώπιση της ανάγκης και των ανησυχιών όλων των μερών, ο στόχος είναι να μετατραπούν οι αντίπαλοι σε ειρηνικούς συνεργάτες.
  2. «Δημιουργική Απόκριση»: Δείτε το πρόβλημα που προκύπτει ως ευκαιρία να μάθετε περισσότερα, να εξερευνήσετε και να πειραματιστείτε με πιθανές λύσεις.
  3. «Ενσυναίσθηση»: Αναπτύξτε δεξιότητες επικοινωνίας για να δημιουργήσετε σχέσεις και χρησιμοποιήστε την ακρόαση για να διευκρινίσετε την κατανόηση της ειρηνευτικής διαδικασίας. Παρέχετε αρκετές πληροφορίες, ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί ενσυναίσθηση και στις δύο πλευρές. Αναγνωρίστε και αντιμετωπίστε τους χαρακτηρισμούς, τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις.
  4. «Κατάλληλη διεκδίκηση»: Εφαρμόστε στρατηγικές για να “επιτεθείτε” στο πρόβλημα, όχι στα άτομα. Μην ενθαρρύνετε προσωπικές επιθέσεις και σεβαστείτε τους ανθρώπους.
  5. «Συνεργατική ισχύς»: Ενθαρρύνετε τη συνεργατική επίλυση προβλημάτων και αποφύγετε την αδικία και την άγνοια.
  6. «Διαχείριση Συναισθημάτων»: Εκφράστε φόβο, θυμό, πληγή και απογοήτευση με σύνεση. Το κάθε μέρος πρέπει να ακούγεται.
  7. «Προθυμία για επίλυση»: Αντιμετωπίστε τα προσωπικά ζητήματα που εμποδίζουν την ομόνοια. Θέματα που σε θυμώνουν προσωπικά, δείχνουν κάτι για τον εαυτό σου. Εκείνες τις στιγμές, να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για να εξασφαλίσετε την αντικειμενικότητά σας.
  8. «Χαρτογράφηση της σύγκρουσης»: Χαρτογραφήστε ανάγκες, ανησυχίες και περιορισμούς για την αποκάλυψη των κοινών ειρηνευτικών στόχων. Ενθαρρύνετε κάθε μέρος να μοιραστεί τις δικές του ανάγκες, φόβους, αξίες, στόχους, περιορισμούς και στάσεις.
  9. «Ανάπτυξη επιλογών»: Σχεδιάστε μαζί δημιουργικές λύσεις. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος πρέπει να συνεισφέρει στον καταιγισμό ιδεών και λύσεων. Μην αγνοείτε προσωρινές λύσεις που αντιμετωπίζουν ένα μέρος του προβλήματος. Αποτελούν κομμάτι καλής διαχείρισης των συγκρούσεων, ενώ εξετάζονται τα μεγαλύτερα ζητήματα.
  10. «Εισαγωγή στη Διαπραγμάτευση»: Σχεδιάστε και εφαρμόστε αποτελεσματικές αποφάσεις για την επίτευξη ειρηνικών συμφωνιών. Αναγνωρίστε σημεία που συμφωνείτε αλλά και που διαφωνείτε. Αυτό ενθαρρύνει τη συνέχιση της διαδικασίας επίλυσης προβλημάτων.
  11. «Εισαγωγή στη Διαμεσολάβηση»: Ένα τρίτο μέρος μπορεί να βοηθήσει στην κατεύθυνση προς επίλυση. Ένας διαμεσολαβητής μπορεί να διασφαλίσει ότι όλες οι πλευρές ακούγονται και εκπροσωπούνται δίκαια και ότι οι ανάγκες και τα δικαιώματά τους ικανοποιούνται.
  12. «Διεύρυνση Προοπτικών»: Αξιολογήστε τα προβλήματα στην ευρύτερη έννοια της ομόνοιας.

Η χρήση υποστηρικτικής επικοινωνίας μπορεί να βοηθήσει τα άτομα να αισθάνονται ασφαλή και μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα να μην αισθάνονται ότι απειλούνται και κατά συνέπεια να ανοιχτούν για τα συναισθήματα ή τις απόψεις τους, κάτι που οδηγεί σε θετική επικοινωνία και επιτρέπει την αντιμετώπιση της σύγκρουσης. Ο Njoku (2006) προτείνει τα πρέπει και τα μη, στο κομμάτι της υποστηρικτικής επικοινωνίας.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΗ(Ν)
Χρησιμοποιείτε περιγραφική γλώσσα για να εκφράσετε τα συναισθήματά σας
Χρησιμοποιείτε γλώσσα αξιολόγησης
Διατηρείτε προσανατολισμό στο πρόβλημα
Τονίζετε τον προσωπικό έλεγχο των χαρακτηριστικών της προσωπικότητάς σας
Επιτρέψετε τον αυθορμητισμό
Ακολουθείτε στρατηγικές που εκλαμβάνεται ως ότι γίνεται «το δικό σας»
Αξιοποιείτε την ενσυναίσθηση για να βλέπετε την άποψη του άλλου μέρους
Προσπαθείτε να είστε ανώτεροι από τους άλλους
Τονίζετε την ισότητα των μερών και το ισότιμο δικαίωμα συμμετοχής τους
Εκφράζετε έναν βαθμό βεβαιότητας που σας κάνει να φαίνεστε απόλυτοι

Στην Αμερική, η ομοσπονδιακή διαμεσολάβηση χρησιμοποιεί μια προσέγγιση επικοινωνίας βάσει συμφερόντων για την επίλυση των συγκρούσεων, ακολουθώντας τα εξής βήματα:

  • Προσδιορισμός των θεμάτων: Και τα δύο μέρη παρουσιάζουν τα θέματα που συζητήθηκαν και στη συνέχεια όλα τα μέρη συζητούν για να διευκρινίσουν τη σύγκρουση
  • Καθορισμός συμφερόντων: Και τα δύο μέρη παρέχουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα ενδιαφέροντά τους, υποβάλλονται ερωτήσεις για να προωθηθεί η κατανόηση των εκφραζόμενων σημείων
  • Λύσεις ή επιλογές καταιγισμού ιδεών: Όλα τα μέρη συνεργάζονται μέσω καταιγισμού ιδεών για το πώς να ικανοποιήσουν όλα τα ζητήματα και να ικανοποιήσουν τα ενδιαφέροντα όλων επιλέγοντας μία ή συνδυασμό ιδεών.
  • Κριτήρια εφαρμογής: Τα μέρη κρίνουν τις προτεινόμενες ιδέες με βάση τα καθορισμένα κριτήρια
  • Επίτευξη συναίνεσης: Τα μέρη αποφασίζουν για μια λύση που ικανοποιεί τις ανάγκες τους. Αν και ο συμβιβασμός σε αυτή τη λύση, μπορεί να μην είναι η βέλτιστη επιλογή για καθένα από αυτά

Njoku, IA (2006). Ο ρόλος της επικοινωνίας στην επίλυση συγκρούσεων. International Journal of Communication , 133-141.