Θεματική 1 Εισαγωγή

Είναι σημαντικό να διακρίνουμε ανάμεσα στο ποια είναι η λογική και ποια μπορεί να είναι η προβληματική χρήση.

  • Ο χρόνος που αφιερώνεται στο Διαδίκτυο (ή αλλιώς: στο ψηφιακό περιεχόμενο/digital content) αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο ως μη καθοριστικός παράγοντας. Είναι δυνατόν τα παιδιά/έφηβοι που αφιερώνουν πολύ χρόνο σε ψηφιακό περιεχόμενο να παραμένουν υγιείς, αλλά και αντίστροφα.
  • Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο υπάρχει ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση, που θα λαμβάνει υπόψιν της τις διάφορες πτυχές της ζωής ενός παιδιού/εφήβου, αναγνωρίζοντας ότι ζούμε σε έναν, ολοένα και περισσότερο, ψηφιοποιημένο κόσμο.
  • Επιπλέον, θα πρέπει να συστηματοποιηθεί η ενημέρωση σχετικά με πιθανές συγχύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σύγχυσης είναι η καθιστική συμπεριφορά, η οποία υφίσταται ως πρόβλημα ανεξάρτητα από τον χρόνο οθόνης: δηλαδή, το γεγονός ότι κάποια παιδιά σημειώνουν πολύ μικρή σωματική δραστηριότητα δεν προκαλείται μόνον από τον χρόνο που περνούν μπροστά από την οθόνη. Υφίσταται ως πρόβλημα και ανεξαρτήτως αυτού.
  • Είναι πολύ μικρό το ποσοστό των παιδιών και των εφήβων που αναπτύσσουν προβληματική σχέση με την χρήση του Διαδικτύου. Γι’ αυτόν τον λόγο, η συμπεριφορά αυτή δεν πρέπει να παθολογικοποιείται εύκολα. Οι προβληματικοί χρήστες, συνήθως, αφιερώνουν αρκετό χρόνο σε δραστηριότητες στο Διαδίκτυο – ωστόσο, υπάρχουν και υγιείς χρήστες που αφιερώνουν τον ίδιο χρόνο. Τα κριτήρια που καταγράφονται στην Θεματική 2 είναι το κλειδί.
  • Εξάλλου, το γεγονός ότι το Διαδίκτυο χαρακτηρίζεται από ποικιλομορφία και περιλαμβάνει πολλές δραστηριότητες: βιντεοπαιχνίδια (videogames/gaming), Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και άλλες εφαρμογές (π.χ. έρευνα για πληροφορίες, αγορές προϊόντων, πορνογραφία) θα πρέπει να ληφθεί υπ’όψιν.

Γιατί το να εστιάζουμε την προσοχή μας στον «χρόνο μπροστά από την οθόνη» είναι λάθος;

Στο παρακάτω βίντεο, ο Δρ. Andrew Przybylski, Διευθυντής Έρευνας στο Ινστιτούτο Διαδικτύου της Οξφόρδης, καταρρίπτει διάφορους μύθους σχετικά με τον «χρόνο οθόνης» των παιδιών και των εφήβων. Εξηγεί το γιατί είναι λάθος η εστίαση σε αυτήν την έννοια και γι’ αυτό έχει οδηγήσει σε αποτυχημένες τακτικές. Προτείνει ορισμένες βασικές ενέργειες, στις οποίες μπορούν να προβούν οι γονείς, ώστε να είναι αφυπνισμένοι και συνειδητοποιημένοι σχετικά με τη χρήση της τεχνολογίας από τα παιδιά τους.